MeeNeemMening

Uw baken in dit tijdperk van weemoed. Verkrijgbaar in verschillende porties. Open 24-7. Geen levering aan huis.

Hmm…

… they’re both delicious.

I wan’t to watch Americana high school coming of age movies for a week and just sit this depression out.

Kleine herinnering. Goed en slecht (1g)

Een kleine herinnering. Zowel goed en slecht.

Dit keer: goed…

Spaargeld, dat was voor mij een kwestie van tijd. Veel tijd. Waar andere kinderen van mijn leeftijd (was dat twaalf jaar, zoiets?) misschien vijf huidige euro’s per week toegestopt kregen en — goed gerekend — zelfs meer, het wekelijkse bezoek aan het zwembad met het verplichte snoepgoedafdeling-bezoek achter erbij genomen, waar flink in de buidel getast werd, buiten uw dienaar dan, moest ik het stellen met een luttele euro per week. Of halve euro zelfs. Vijftig franken. Inflatie en zo meegerekend.

Het kostte me dus een kleine twee jaar (oké, het sporadische oma-bezoek hielp wel) alvorens ik de nodige 60 euro bij elkaar had om nog eens een spelletje te kopen.

Uren — nee, dagen! — lang heb ik door de pc magazine’s van mijn vader zitten bladeren, op zoek naar het spel dat mijn zuurverdiende centjes waard was. Avontuur. Spanning. Mooie plaatjes. Iets uniek. Iets dat vooral lang dienst kon doen. Uiteindelijk kwam ik uit bij twee het konden niet meer tegenstrijdige keuzes zijn.

Op 1) Silver. Een wat rare RPG geïnspireerd op de toenmalige JRPG reeksen die om een of andere gekke reden een hoge score kreeg van de recensent, die er vooral mysterieus over deed. Nu weet ik beter, maar toen leek het een wereld van verborgen avontuur. De demo werkte zelfs niet eens op mijn pc, maar dat zou met het volledige spel beter zijn.

Op 2) RollerCoaster Tycoon. Een simpel en duidelijk concept. Het zag er leuk uit, met gegarandeerd succes voor lang spelplezier.

Ten einde raad vroeg ik dan maar advies van mijn moeder. Bewust, misschien. Want waar vaderlief normaal gezien het aanspreekpunt voor dergelijke zaken was had ik hier emotionele bijstand nodig.

Ik besprak de zaak. Legde bij beide keuzes mijn pro’s en contra’s uit. En moeder luisterde aandachtig, ook al had zij helemaal geen verstand van die dingen. Niet slecht bedoeld, het was gewoon zo, en dat wisten we beiden.

Het is een beetje zoals een munt opwerpen waarbij je net na het gooien eigenlijk weet wat je wil. En dus zei ze: “Jongen, het is veel geld. Dat weet jij ook. Maar als ik het zo hoor: wat is de veilige keuze. Gewaagd kan later nog, maar het klinkt alsof je bij dat tweede toch wat meer zekerheid hebt om er sowieso lang mee bezig te zijn.” En ook gewoon: “Dat met die zwaarden en zo weet ik zo niet, wat als dat sprookje tegenvalt? Die achtbanen bouwen klinkt nog wel leuk, eigenlijk.”

En dus ging ik in op het advies. Een paar dagen later en een wrang gevoel erbij (60 euro minder was altijd pijnlijk) stak ik toch vol opwachting het ceedeetje in mijn aftandse machine.

Moeder had gelijk gelukkig. Vele maanden heb ik gespendeerd aan dat spel, zelfs ondanks het feit ik nooit voorbij het eerste handvol kaarten geraakte. Wees dankbaar voor mensen die advies durven geven over dingen waar ze niks van kennen, maar beseffen dat je gewoon hulp nodig hebt bij het werpen van die munt.

Remember what they took from you

Memories

Aj, dat zat er pal op?

Nu goed, enkele willekeurige zinnen.

  • Bukowski nog eens herlezen
  • Een wandeling door Rome, dat zou ik nog eens willen doen. Met vrouw en dochter. Als dat nog kan
  • Rare nachtmerries over de begrafenis van mijn vader. Over mijn ode. Heet dat zo? Spreekbeurt? Erekonde? In ieder geval al mentaal neergepend. Desalniettemin met tranen in de ogen. Is dat een corona verschijnsel?
  • Meer nachtmerries. Weer gebouwen die instorten
  • Met dochter op de schoot Pool of Radiance spelen. Het zal niet dat zijn, waarschijnlijk. Maar wat kijk ik er naar uit
  • Thuiswerken. Genieten van de stilte. Minder vliegtuigen en zo. Betere lucht. Zou het? Hoe lang gaat het duren?
  • Gezond boerenverstand: slik wat extra Vitamine D
  • Minder gezond: slik wat nicotine
  • We zijn er nog niet vanaf
  • Trump is dom. De bevolking is vaak nog dommer. Zou dat hier ook zo zijn? Hashtag plotsmaskers
  • The sharing economy is dead. The creators economy is alive
  • Fuck Bezos. Don’t blame Gates. Musk is suffering
  • En nog zo veel meer

De dingen die ons einde worden

  1. CO2
  2. Klimaatopwarming
  3. Pandemic outbreak
  4. WO III
  5. Connected stupidity (fake news e.d.)
  6. Weaponized AI
  7. Unseen economic depression
  8. Waste
  9. Plastic
  10. Infertility

Weer een lyric

I’m too young to remember
When the world was alive
I’m too old to start changing
And too tired to remind
The world we knew

The world we knew
And it’s too late
To start anew
They say begin again

They say begin again
But I’ll take any fragments I can find (Fragments I can find)
They say begin again

They say begin again
But I’ll treasure any fragments left behind
I’m too young to remember
When the world was alive
I’m too old to start changing
And too tired to remind
The world we knew

The world we knew
And it’s too late
To start anew

Uit: Sayonara Wild Hearts

Lullo

Van Bisbergen heeft zijn eigen kamertje.

Nummer drie

Ben ik weldegelijk wel vergeten.

Later, misschien.

Nummer twee

Ik wist het daarnet nog
Verdomme
Het was iets geinigs,

Voor ik zou zeggen dan ik nummer drie vergeten was
Iets met die link van die dichters naar mijn alfabet der mensen
Jaja, dat ik voor mezelf schrijf maar niemand leest

Iets waarvaan ik me veel herinner, van toen
Maar van 4 minuten geleden niets meer
Verdomme, komaan

Het was zo kort
Iets met die subsidies?
Shit

Oh, oh—ik weet het weer
Foei
Iets waarvan ik wou zeggen dat het weg is nu

Ja, weg hier, weg uit het geheugen
Zo gaat dat blijkbaar
Jazz muziek op de achtergrond

Goei—nee, foei
Zo gaat dat
Maar iets is dus weg

Waarom? Zelf-censuur
En geluk, puur geluk

Maar waarom zou je iets weg doen als dit je gelukkig maakt
Domme vraag

Waarom zou je tot 5 minuten geleden vergeten
Wat je 10 minuten geleden gelukkig maakte?
Zwijg

Maar het maakt echt gelukkig
Diep vanbinnen
Dat de korst kapot is kan ik ook niet aan doen

Veel k’s
Heb je dat gezien?
Da’s bewust

Nu ik voel
Och, hoop
Als men dit later leest

Post-moderne-post-meta-moderne lectuur kinderen
Mooi toch?

Ach kinderen
Die witregels hierboven?
Nadien aangepast
Eenmaal bij bewustzijn

Is mooier zo, toch?
Maar geluk, kinderen?

Dat zijn jullie

Er zitten dichters in de bar

Er zitten dichters in de bar
Dat zie ik omdat ze met drie zitten
Eentje met een dikke snor
Die eerder al een klein streepje heeft “genomen”

Eentje met een vlaag van afwezigheid
Die er zich ooit wel iets anders bij had voorgesteld
Maar af en toe wel knikt
Tja, wat moet je anders

Eentje met een Macbook, of Mac, of wat die rotzooit overprijste dingen ook mogen heten
Bon, de leider van het geheel

“Melchior Balthazar”
(Ik heb het even moeten opzoeken, op de “mobiel”, kwestie van het toch correct te hebben)
(Subsidies en zo)

“Wat leuk is is de locatie van dit geheel”
Wie zei dat ook weer
Snorremans

Er wordt druk geknikt

“En toen dacht ik dit is hetzelfde wat we vandaag zien met anti-Semitische strijders en Syria vluchtelingen”
Prachtig
Kunst

“Maar we moeten het wel wat neutraliseren”
Er wordt nog drukker geknikt
Die kerel heeft in Leuven gestudeerd
En, zo hoor ik, naar Londen geweest
(Subsidies en zo)

“We gaan veel met licht doen”
De ideale wereld is dat—licht
Dit wordt een topvorm opstelling, sorry: vertoning, dat voel je zo

Kerel numero uno nipt nog eens van zijn biertje
Die met zijn afwezigheid
“Marcelleke” onder het hemd, zo licht doorschijnend
Topvoorstelling… licht
Ach jah, ver weg van huis

Zo aan die niveaustanden van de biertjes kan je het zien

Cultuur = “eens een keertje weg van huis”
Eindelijk snap ik het