MeeNeemMening

Uw baken in dit tijdperk van weemoed. Verkrijgbaar in verschillende porties. Open 24-7. Geen levering aan huis.

Nummer drie

Ben ik weldegelijk wel vergeten.

Later, misschien.

Nummer twee

Ik wist het daarnet nog
Verdomme
Het was iets geinigs,

Voor ik zou zeggen dan ik nummer drie vergeten was
Iets met die link van die dichters naar mijn alfabet der mensen
Jaja, dat ik voor mezelf schrijf maar niemand leest

Iets waarvaan ik me veel herinner, van toen
Maar van 4 minuten geleden niets meer
Verdomme, komaan

Het was zo kort
Iets met die subsidies?
Shit

Oh, oh—ik weet het weer
Foei
Iets waarvan ik wou zeggen dat het weg is nu

Ja, weg hier, weg uit het geheugen
Zo gaat dat blijkbaar
Jazz muziek op de achtergrond

Goei—nee, foei
Zo gaat dat
Maar iets is dus weg

Waarom? Zelf-censuur
En geluk, puur geluk

Maar waarom zou je iets weg doen als dit je gelukkig maakt
Domme vraag

Waarom zou je tot 5 minuten geleden vergeten
Wat je 10 minuten geleden gelukkig maakte?
Zwijg

Maar het maakt echt gelukkig
Diep vanbinnen
Dat de korst kapot is kan ik ook niet aan doen

Veel k’s
Heb je dat gezien?
Da’s bewust

Nu ik voel
Och, hoop
Als men dit later leest

Post-moderne-post-meta-moderne lectuur kinderen
Mooi toch?

Ach kinderen
Die witregels hierboven?
Nadien aangepast
Eenmaal bij bewustzijn

Is mooier zo, toch?
Maar geluk, kinderen?

Dat zijn jullie

Er zitten dichters in de bar

Er zitten dichters in de bar
Dat zie ik omdat ze met drie zitten
Eentje met een dikke snor
Die eerder al een klein streepje heeft “genomen”

Eentje met een vlaag van afwezigheid
Die er zich ooit wel iets anders bij had voorgesteld
Maar af en toe wel knikt
Tja, wat moet je anders

Eentje met een Macbook, of Mac, of wat die rotzooit overprijste dingen ook mogen heten
Bon, de leider van het geheel

“Melchior Balthazar”
(Ik heb het even moeten opzoeken, op de “mobiel”, kwestie van het toch correct te hebben)
(Subsidies en zo)

“Wat leuk is is de locatie van dit geheel”
Wie zei dat ook weer
Snorremans

Er wordt druk geknikt

“En toen dacht ik dit is hetzelfde wat we vandaag zien met anti-Semitische strijders en Syria vluchtelingen”
Prachtig
Kunst

“Maar we moeten het wel wat neutraliseren”
Er wordt nog drukker geknikt
Die kerel heeft in Leuven gestudeerd
En, zo hoor ik, naar Londen geweest
(Subsidies en zo)

“We gaan veel met licht doen”
De ideale wereld is dat—licht
Dit wordt een topvorm opstelling, sorry: vertoning, dat voel je zo

Kerel numero uno nipt nog eens van zijn biertje
Die met zijn afwezigheid
“Marcelleke” onder het hemd, zo licht doorschijnend
Topvoorstelling… licht
Ach jah, ver weg van huis

Zo aan die niveaustanden van de biertjes kan je het zien

Cultuur = “eens een keertje weg van huis”
Eindelijk snap ik het

Triple post

Komt eraan (en met dit erbij dus quatro… quadruple… euh, vier?)

Het dubbel leven

Het leven is soms gek.

Aan de ene kant. Harde wens. Gezin. Samenzijn, strijden, werken. Ja, zelfs een hart dan je buiten jezelf draagt.

Maar soms verpozen, verpeinzen. Wat als. Alleen door het raam kijken. Een fles wijn. Een kleine kamer. Een half miljoen op de rekening.

Was dat ook mooi geweest? Tja, misschien wel. Rust heeft ook wel wat. Eenzaamheid eigenlijk ook wel. Lezen, kijken, werken, Netflix. En al de rest wat er zoal online te vinden valt.

Maar is dit mooi? Zeer zeker ook wel.

Alleen god zal het weten.

Die dragen we in onszelf, zeggen de Brahmans.

Doch, god… ik draag het buiten mezelf, nu. Nog mooier.

Wat is het leven raar.

Aan politici geen gebrek, nochtans.

en.subtitles (deel 10)

: abbad_wine

The glass is transparent,
the wine transparent —

the two are similar,
the affair confused.

There seems to be wine
and no glass,
or glass
and no wine.

— Sahib bin Abbad, circa 990

Uit: The Witness.

Survivor

I’m a survivor
I’m a believer
I’m a receiver
I’m a consumer

Just open wide
Teeth showing
Shove it in
TikTok, Youtube, Spotify, Instagram

I don’t create
Won’t rebel
Just feed me stuff
Direct transaction

Until it’s gone
Life well led
Watched everything
Nothing left