MeeNeemMening

Uw baken in dit tijdperk van weemoed. Verkrijgbaar in verschillende porties. Open 24-7. Geen levering aan huis.

Persona

Om aan onderstaande wat toe te voegen.

Persona 4 Golden is uit voor pc. Veel van gehoord, nooit de kans gehad. Gekke Japanners en het zal wel weer en zo.

Final Fantasy? Magische rotzooi. Dragon Quest? Prul voor kinderen. Maar een jaar geleden toch zeer onder de indruk van Yakuza 0. En nu dus van Persona 4. Tjonge als ik de tijd zou hebben zou ik minstens 2 pagina’s volschrijven. Mijn arme nostalgische PS2-graphics-gewende hart…

Surrounding yourself with high walls makes things simple, but simplicity isn’t always a virtue.

Being with people like that helps me from losing sight of who I am. You know, so I a can face myself.

I ben zot van “coming of age” verhalen. Of het nu Boyhood is, My Neighbor Totoro of Persona 4, het is keer op keer opnieuw als een speer recht naar mijn ziel.

En nochtans, ondertussen zou ik kunnen zeggen dat ik omringt ben met alles waar ik ooit om wenste en hoopte. En nog nooit zo depressief geweest. Heeft er iemand ooit gesmeekt om terug te keren naar een periode van eenzaamheid, om daar dan de tijd te vullen met surrogaat verhaaltjes, films, games om toch maar het gevoel te hebben met iemand te zijn? Meta tot de tweede graad, en compleet gestoord. Dit je jarenlang strikt te wezen en toe zoeken naar datgene dat je het juiste gevoel kan geven om het dan toch uiteindelijk niet helemaal oké te vinden? Ik wil terug. Ik wil herstarten. Niet 1 keer, niet 4 keer… honderden keren. Opnieuw en opnieuw. Tientallen culturen, honderden drankjes, duizenden fouten, vlees, fruit, groenten, gebouwen, vrouwen.

Ik was ooit atheist, maar begin stilaan te geloven in een god. Niet omwille van al dat “mooie” dat is geschapen. Dat is evolutie gewoon, of natuur, of toeval. Maar wel om ons maar één kans te geven er een slechts een fractie van bewust te ervaren. Dat vereist een soort almachtige wreedheid.

Hmm…

… they’re both delicious.

I wan’t to watch Americana high school coming of age movies for a week and just sit this depression out.

Kleine herinnering. Goed en slecht (1g)

Een kleine herinnering. Zowel goed en slecht.

Dit keer: goed…

Spaargeld, dat was voor mij een kwestie van tijd. Veel tijd. Waar andere kinderen van mijn leeftijd (was dat twaalf jaar, zoiets?) misschien vijf huidige euro’s per week toegestopt kregen en — goed gerekend — zelfs meer, het wekelijkse bezoek aan het zwembad met het verplichte snoepgoedafdeling-bezoek achter erbij genomen, waar flink in de buidel getast werd, buiten uw dienaar dan, moest ik het stellen met een luttele euro per week. Of halve euro zelfs. Vijftig franken. Inflatie en zo meegerekend.

Het kostte me dus een kleine twee jaar (oké, het sporadische oma-bezoek hielp wel) alvorens ik de nodige 60 euro bij elkaar had om nog eens een spelletje te kopen.

Uren — nee, dagen! — lang heb ik door de pc magazine’s van mijn vader zitten bladeren, op zoek naar het spel dat mijn zuurverdiende centjes waard was. Avontuur. Spanning. Mooie plaatjes. Iets uniek. Iets dat vooral lang dienst kon doen. Uiteindelijk kwam ik uit bij twee het konden niet meer tegenstrijdige keuzes zijn.

Op 1) Silver. Een wat rare RPG geïnspireerd op de toenmalige JRPG reeksen die om een of andere gekke reden een hoge score kreeg van de recensent, die er vooral mysterieus over deed. Nu weet ik beter, maar toen leek het een wereld van verborgen avontuur. De demo werkte zelfs niet eens op mijn pc, maar dat zou met het volledige spel beter zijn.

Op 2) RollerCoaster Tycoon. Een simpel en duidelijk concept. Het zag er leuk uit, met gegarandeerd succes voor lang spelplezier.

Ten einde raad vroeg ik dan maar advies van mijn moeder. Bewust, misschien. Want waar vaderlief normaal gezien het aanspreekpunt voor dergelijke zaken was had ik hier emotionele bijstand nodig.

Ik besprak de zaak. Legde bij beide keuzes mijn pro’s en contra’s uit. En moeder luisterde aandachtig, ook al had zij helemaal geen verstand van die dingen. Niet slecht bedoeld, het was gewoon zo, en dat wisten we beiden.

Het is een beetje zoals een munt opwerpen waarbij je net na het gooien eigenlijk weet wat je wil. En dus zei ze: “Jongen, het is veel geld. Dat weet jij ook. Maar als ik het zo hoor: wat is de veilige keuze. Gewaagd kan later nog, maar het klinkt alsof je bij dat tweede toch wat meer zekerheid hebt om er sowieso lang mee bezig te zijn.” En ook gewoon: “Dat met die zwaarden en zo weet ik zo niet, wat als dat sprookje tegenvalt? Die achtbanen bouwen klinkt nog wel leuk, eigenlijk.”

En dus ging ik in op het advies. Een paar dagen later en een wrang gevoel erbij (60 euro minder was altijd pijnlijk) stak ik toch vol opwachting het ceedeetje in mijn aftandse machine.

Moeder had gelijk gelukkig. Vele maanden heb ik gespendeerd aan dat spel, zelfs ondanks het feit ik nooit voorbij het eerste handvol kaarten geraakte. Wees dankbaar voor mensen die advies durven geven over dingen waar ze niks van kennen, maar beseffen dat je gewoon hulp nodig hebt bij het werpen van die munt.

Remember what they took from you

Memories

Aj, dat zat er pal op?

Nu goed, enkele willekeurige zinnen.

  • Bukowski nog eens herlezen
  • Een wandeling door Rome, dat zou ik nog eens willen doen. Met vrouw en dochter. Als dat nog kan
  • Rare nachtmerries over de begrafenis van mijn vader. Over mijn ode. Heet dat zo? Spreekbeurt? Erekonde? In ieder geval al mentaal neergepend. Desalniettemin met tranen in de ogen. Is dat een corona verschijnsel?
  • Meer nachtmerries. Weer gebouwen die instorten
  • Met dochter op de schoot Pool of Radiance spelen. Het zal niet dat zijn, waarschijnlijk. Maar wat kijk ik er naar uit
  • Thuiswerken. Genieten van de stilte. Minder vliegtuigen en zo. Betere lucht. Zou het? Hoe lang gaat het duren?
  • Gezond boerenverstand: slik wat extra Vitamine D
  • Minder gezond: slik wat nicotine
  • We zijn er nog niet vanaf
  • Trump is dom. De bevolking is vaak nog dommer. Zou dat hier ook zo zijn? Hashtag plotsmaskers
  • The sharing economy is dead. The creators economy is alive
  • Fuck Bezos. Don’t blame Gates. Musk is suffering
  • En nog zo veel meer

De dingen die ons einde worden

  1. CO2
  2. Klimaatopwarming
  3. Pandemic outbreak
  4. WO III
  5. Connected stupidity (fake news e.d.)
  6. Weaponized AI
  7. Unseen economic depression
  8. Waste
  9. Plastic
  10. Infertility

Weer een lyric

I’m too young to remember
When the world was alive
I’m too old to start changing
And too tired to remind
The world we knew

The world we knew
And it’s too late
To start anew
They say begin again

They say begin again
But I’ll take any fragments I can find (Fragments I can find)
They say begin again

They say begin again
But I’ll treasure any fragments left behind
I’m too young to remember
When the world was alive
I’m too old to start changing
And too tired to remind
The world we knew

The world we knew
And it’s too late
To start anew

Uit: Sayonara Wild Hearts

Lullo

Van Bisbergen heeft zijn eigen kamertje.

Nummer drie

Ben ik weldegelijk wel vergeten.

Later, misschien.

Nummer twee

Ik wist het daarnet nog
Verdomme
Het was iets geinigs,

Voor ik zou zeggen dan ik nummer drie vergeten was
Iets met die link van die dichters naar mijn alfabet der mensen
Jaja, dat ik voor mezelf schrijf maar niemand leest

Iets waarvaan ik me veel herinner, van toen
Maar van 4 minuten geleden niets meer
Verdomme, komaan

Het was zo kort
Iets met die subsidies?
Shit

Oh, oh—ik weet het weer
Foei
Iets waarvan ik wou zeggen dat het weg is nu

Ja, weg hier, weg uit het geheugen
Zo gaat dat blijkbaar
Jazz muziek op de achtergrond

Goei—nee, foei
Zo gaat dat
Maar iets is dus weg

Waarom? Zelf-censuur
En geluk, puur geluk

Maar waarom zou je iets weg doen als dit je gelukkig maakt
Domme vraag

Waarom zou je tot 5 minuten geleden vergeten
Wat je 10 minuten geleden gelukkig maakte?
Zwijg

Maar het maakt echt gelukkig
Diep vanbinnen
Dat de korst kapot is kan ik ook niet aan doen

Veel k’s
Heb je dat gezien?
Da’s bewust

Nu ik voel
Och, hoop
Als men dit later leest

Post-moderne-post-meta-moderne lectuur kinderen
Mooi toch?

Ach kinderen
Die witregels hierboven?
Nadien aangepast
Eenmaal bij bewustzijn

Is mooier zo, toch?
Maar geluk, kinderen?

Dat zijn jullie