MeeNeemMening

Uw baken in dit tijdperk van weemoed. Verkrijgbaar in verschillende porties. Open 24-7. Geen levering aan huis.

Landelijk leven

Hier in de straat houden ze een feestje
Het is al bijna tien uur, tijd om op te houden

Een live bandje met een meisje die Birgitte heet heeft dromen om het te maken
De jongen speelt gitaar

Mensen staan met een pintje (of twee) in de hand
Ze spelen Dance Monkey

Een hit, zo blijkt,
Want het publiek gaat wild, zo nog eens voor de laatste keer voor de avond valt

Dance Monkey is drie jaar oud
Maar hier is het heet van de naald

Landelijk leven

Ik vraag aan een buurman wat hij gebruikt voor zijn onkruid
“De goeie RoundUp”
Het schijnt dat die toch niet zo schadelijk is

Landelijk leven

Boven op zolder is het 29 graden al
Ik kijk uit het raam
De tarwe van de boer staat al hoog

En wiegt mij zachtjes in slaap:
Dance for me, dance for me, dance for me, oh, oh, oh

Dit was de tijd

Geen zoomer die het weet.

Geen boomer die er wat om geeft.

Geen doomer die @#!%.

Maar wij M, wij stonden aan de wieg godverdomme!

Van M naar Alpha.

Van Alpha naar Omega.

Fuck de zoomers.

Niet Z.

Niet Q.

Niet A.

M

Wij wisten het
Wij zagen het aankomen
Wij zijn er mee groot geworden

2 jaar

Mijn lieve, nog steeds prachtige dochter
Je bent nu twee jaar oud

Heel lang moeten wachten
Dat kunnen velen best begrijpen

Maar een kind is nooit eenvoudig
Zeker niet in deze tijden

De pipi en de kaka zijn gedaan
Het is te zeggen: die zijn nu mooi in je potje
Op eigen houtje
Zoals je zo veel doet, met je sterke wil

Net zoals je
Toch wat te ver bent gegaan
Ouders in paniek, en je komt er wel weer door,
Mijn poppemie

Blijf zo voort doen, lieve schat
Grijp, pak, en buig het leven
Naar je eigen wil

Maar niet te veel
Daar waken we wel over

De druk om je een mooi leven te geven
Die is wat minder nu, ook met al mijn gebreken
Die ik in je zie

Hoe je mij zo vaak aan mijzelf doet denken
Dat blijft,
Gelukkig

Samen met
Je eeuwige vertrouwen
Dat je in ons en de hele wereld hebt

Dat zal ooit wel veranderen
En ook – zeker – dan, zijn wij er voor jou

Mijn lieve kind, wat ben ik trots op je
Groei maar niet te snel

Ik wil je klaarmaken voor de wereld
Dat ben je nog niet
Maar wel, nu, elke dag, een stap dichterbij

Doe het beter dan ik heb gedaan
Maar heb op het einde nog een beetje liefde voor mij

Want ik ben niet vaak perfect
En zeker niet ideaal
Maar jij blijft mijn vriendin, voor altijd


Mijn lieve schat, van alles wat ik je wou leren: cultuur, kennis, scepticisme, boeken… Ben ik blij om je prille humor te zien. Je sporadische grapjes, en je schaterlach wanneer ze lukken. Humor is het begin van alle wijsheid.

Vorig jaar zei ik dat je nog kon genieten van een van de weinige verjaardagen die je zelf nog niet beseft. Ik denk dat je deze doorhad. Dus daarom: geniet van een van de weinige verjaardagen die je amper zal herinneren. Ik ben zo trots op je.

Rant ruimte

Willekeurig.

De vaccins werken niet goed. Dat is niet de schuld van zij die het namen, en ook niet die van idiote anti-vaxxers. Ze zijn oud, produceren enkel een beperkt proteïne. Het werkt niet. Maakt niet uit. Geef het niet aan kinderen. Ook al worden ze besmet. Het is voor hun een gelijkaardig risico. De eerste billboards zijn er al die waarschuwen voor hartaanvallen bij jongeren. Dat kan altijd. Ofwel door besmetting ofwel door vaccin. Met dat verschil dat het ene georganiseerd is.

En organisatie is altijd slecht.

Het klimaat is naar de zak. Dat moet Greta zelfs beseffen. Een klimaattop is niet uitkijken naar grote beloften zoals onze eigen idiote politici die amper Engels spreken maar wachten tot de eerste die durft te zeggen: het is naar de kloten. Iedereen voor zich. Eenmaal dat gebeurt volgt de rest meteen.

De mensheid gaat geen ruimte varende soort worden.

We zijn met de veel op de wereld. De quote elite unquote weet dit maar heeft geen enkel idee hoe dit aan de manvrouw te brengen. Laat staan dit te combineren met het politiek correcte feit dat de grootste aangroei in niet-westerse landen zal plaatsvinden.

Er komen donkere tijden aan.

Wat hiertegen te doen? Niets. Gewoon leven en af en toe aan een god denken.

Boter

De laatste trein
Snijdt door de boter van de nacht

Hard en knarsend op de sporen
Maar toch sneller dan normaal

Tot ver kun je het horen,
Waar het tegen de ruiten van de huizen kletst

De laatste trein
Komt spoedig aan

Niet zo ver meer
Als een mes door boter

Donderslag

De eerste donderslag
Een meisje gilt

De regen tikt
Zwaar
Tegen de vensters van mijn gemoed

Omdat morgen
De lucht koeler aanvoelt

Drinken

De boutade gaat dat mensen drinken om te vergeten.

Dat is niet zo, net het omgekeerde, eigenlijk.

Mensen drinken om te herinneren. Om te voelen. Om te leven. Om te fantaseren.

Moest het om te vergeten zijn zou het makkelijk zijn.

Weet ik veel wat het wil zeggen…

Maar het staat op DouYin

1 jaar

Mijn lieve, prachtige dochter
Je bent nu 1 jaar oud
Hip hip

Alles wat ik wou
En heel lang moeten wachten
Dat kunnen velen best begrijpen

Maar een kind is nooit eenvoudig
Zeker niet in deze tijden

Niet enkel het wenen, de pipi, de kaka
Dat valt er wel nog bij te nemen
Maar wie had ooit kunnen verwachten

De druk om je een mooi leven te geven
De vraag waar jij naartoe zal gaan
En — vooral — hoe je mij zo vaak aan mijzelf doet denken

Met al mijn gebreken
Mijn koppigheid, ja
Mijn nieuwsgierigheid, ook, mijn intellect

Hoe ik nu terugdenk hoe ik het als “volwassen” mens anders zou doen
Hoe het nu niet makkelijk is
Vermoeider, minder uitgeslapen

Mijn lieve kind, wat ben ik trots op je
Groei maar niet te snel

Ik wil je klaarmaken voor de wereld
Doe het beter dan ik heb gedaan
Maar heb op het einde nog een beetje liefde voor mij

Want ik ben niet vaak perfect
En zeker niet ideaal
Maar jij blijft mijn vriendin, voor altijd


Mijn lieve schat, ik moet je zo veel cultuur, kennis, scepticisme, boeken, kennis aanleren. Moet? Of wil? Ik wil je vooral niet onder druk zetten. Maar ik wil dat je alles kan zijn dat je wil zijn. Fuck, vader zijn is niet simpel.

Maar vooral, geniet van een van de weinige verjaardagen die je zelf nog niet beseft. Ik ben zo trots op je.

De Troostelozen

De Troostelozen – Kazuo Ishiguro. Dat staat nu al denk ik meer dan 10 jaar lang onder mijn “concepten”.

Merk ik nu.

Ik had bijna gehoopt dat er al tekst stond — of op zijn minst een paar zinnen, maar helaas. Tja. Ik herinner mij wel vaag dat ik dat wel eens “snel ging doen.”

(Ik bedoel hier dus een recensie-slash-verslag schrijven zoals ik toendertijd met veel boeken deed.)

Gaat dat bij u ook zo? Of ploft u zich eenmaal thuisgekomen neer in de zetel? De tv aan en een zak chips open. Halflege of volle naargelang hoe de laatste meeting ging op het keukenaanrecht. (Of een kookeiland als het even mag.) De doos van HelloFresh nog op de grond. Goed gewerkt vandaag.

Dansaertvlamingen en zo. Ik heb gehoord dat dit een heel ding is momenteel. Maar goed, niet te veel afdwalen.

Ik ga toch eens de tijd moeten vinden om weer te doen wat ik leuk vind. En boeken (her)lezen hoort daar ook bij. Domme samenvattingen schrijven voor mezelf 10 jaar later ook. Want 10 jaar later blijk — zie je wel, toch op 1 vlak vooruitziend.

Vroeger was dat een kwestie van niet willen (of veel andere dingen). Nu is dat een kwestie van geen tijd.

Maar ergens zou ik het wel moeten doen. En misschien wat meer foert zeggen tegen andere zaken. Misschien dat ik er mezelf 10 jaar later ook weer dankbaar om ben?