Opener

door Vulpius

Als eerste post wil ik hier een prachtig stukje plaatsen uit De ondraaglijke lichtheid van het bestaan door Milan Kundera. Een schitterend boek waar ik later nog meer zal over vertellen. Het volgende fragment zal meteen de toon zetten voor de komende teksten:

“We vinden het allemaal ondenkbaar dat je grote liefde iets lichts zou kunnen zijn – iets dat niet weegt; we veronderstellen dat onze liefde iets is dat moest zijn; dat zonder haar ons leven niet ons leven zou zijn. We voelen dat de fronsende Beethoven met zijn verschrikkelijke haardos in eigen persoon voor onze grote liefde zijn Es muss sein! speelt.”

Kundera verteld verder hoe een van zijn hoofdpersonages dacht dat het niet ‘Es muss sein!’ was dat uit zijn liefde klonk, maar eerder ‘Es könnte auch anders sein.’

De schrijver heeft vaak – pijnlijk – gelijk… Zelden heb ik nog zulke wijze en knappe levensbeschouwingen en overpijnzingen gezien.

Advertenties