Kon ik maar…

door Vulpius

…gewoon terug de trein opstappen. Vermoeid als ik ben toch snel en kordaat een kaartje kopen. Gefocused zijn. Mensen kijken naar me. Ik zie eruit als een gek. Ik tril niet langer, ik heb het zelfs niet koud, terwijl ik licht gekleed ben en het toch al frisjes is.

Ik stap uit en baan me een weg door de menigte. Ik stap niet als laatste maar als eerste uit. Mensen gaan uit de weg voor me. Ik kijk naar niemand en staar vooruit. Ik loop naar buiten en stap op de tram. Ik kocht geen kaartje.

Ik sta rustig en kijk niet naar de haltes. Mijn impuls zegt me wanneer ik moet drukken. Mensen gaan uit de weg voor me en ik stap als eerste af. Ik blijf niet even staat om rond te kijken en me te positioneren zoals ik normaal doe.

Ik wandel recht de straat in tot ik het juiste nummer zie. Ik bel aan en een stem vraagt me wie ik ben. “Ik.”, zeg ik. Ik wacht. De deur gaat open. Ik stap binnen en ze komt buiten. Ik sluit haar in mijn armen en kus haar.

Kon ik maar.

Advertenties