Dubbelganger

door Vulpius

Soms gebeuren er dingen die je toch wel even aan het denken zetten. Toevalligheden die wel heel curieus zijn. Ik ben niet het type dat snel wil geloven in “dit kan geen toeval zijn” of “dit was voorbestemd”[1], maar soms ben ik toch verbaasd over bepaalde gebeurtenissen…

Vorige week was ik te gast op een feestje in een studentenstad verschillend van de mijne. Het was een zeer gezellige en fijne avond, en ik vond het prettig om oude bekenden nog eens terug te zien, er een praatje mee te slaan en terug elkaar op de hoogte te brengen van elkanders bezigheden en nieuwtjes.

Plots werd het gesprek (we waren in een klein groepje een beetje aan het kletsen over melancholie en geluk) op mijn persoonlijkheid gebracht. Men beweerde – niet de eerste keer – dat ik toch wel een geheimzinnig gesloten type was. Ik gaf gewoon mijn standaard antwoord: “jullie denken dat, maar eigenlijk ben ik gewoon heel saai en heb ik dus niets te vertellen”. Maar toen maakte een van mijn vrienden me attent op iets wat hij had beleefd.

Bij hem in de klas zat er namelijk een jongen die hem heel sterk aan mij deed denken. Niet alleen wat zijn uitzicht, maar ook zijn karakter zouden heel sterk tegen het mijne aanleunen. Hij had dit ontdekt door het lezen van zijn weblog (even begon ik te vermoeden dat hij op deze pagina terecht was gekomen). Hij besprak er onderwerpen die ik ook graag en geregeld bespreek, en was gewoon een raar type in het algemeen. Mijn vriend had enkele anonieme antwoorden geplaatst en na wat heen-en-weer praten vroeg mijn dubbelganger om zijn gezicht te tonen. En dat deed hij dan ook (wat niet zo moeilijk was mits ze dus dezelfde studie hadden). Daar vertelde hij wat over zijn eigen gemoedstoestand van die dagen en ook dat hij hem deed herinneren aan iemand anders die hij kende. Ik dus.

Nu was ik (natuurlijk) bijzonder nieuwsgierig en geïnteresseerd. Ik vroeg naar de naam van persoon of adres van de website. Maar hij herinnerde zich enkel nog de voornaam en de service waar de blog gehost stond. Nu maak ik er een beetje mijn persoonlijke sport van om mensen op te speuren dus de blog in kwestie was de dag nadien snel gevonden. Ik stuurde snel een bericht naar mijn vriend om hem te vragen of ik het bij het juiste eind had. Dat had ik.

Ik begon naarstig al zijn berichten te lezen en ik stond paf. Niet alleen leek hij inderdaad sterk op mij (afgaande op een profielfoto), maar hij maakte zich ook druk over dezelfde dingen. Ook zijn emoties leken soms volledig de mijne te weerspiegelen. Om het geheel helemaal gek te maken ging ik eens verder kijken naar zijn profiel. Niet alleen dezelfde interesses, maar ook hetzelfde geboortejaar en sterrenbeeld als het mijne. Nu herhaal ik dat ik hier niet in geloof, maar toch…

Ik lees geregeld zijn blog, als hij inderdaad zo sterk op me lijkt zal hij ook wel naar mij op zoek gaan. Jammer genoeg wist onze wederzijdse vriend enkel van het bestaan van zijn weblog af, maar toch… Ik beschouw hem ergens als een ongekende broer. Eigenlijk zou ik hem moeten contacteren en er een gesprek mee voeren, maar dat zou toch maar raar zijn, niet?

Gek hoe iedereen denkt dat hij of zij zo uniek is, terwijl er ergens – heel dicht bij jou – wel mensen kunnen zijn die zo sterk op je lijken, terwijl je elkaar nooit in je leven hebt gezien. Moet men dit zien als een onnozel toeval, of zit er meer achter?

Ik ben in ieder geval benieuwd om te horen over zijn verdere belevenissen. Misschien kan ik er uit leren of geeft het een kijk in mijn toekomst? Zolang we ons maar niet blind staren… Bovendien voel ik me een beetje superieur tegenover hem, maar dat voelt hij vast en zeker ook.

[1]: Alhoewel ik tegen iedereen verkondig dat al onze paden voorbepaald zijn in die zin dat elke actie voorspelbaar is uit onze eigen als anderen hun voorgaande acties. Mensen denken dan wel eens snel dat ik niet in toeval geloof. Dit is echter helemaal niet zo. Ik geloof juist dat onze voorspellingen in het menselijke handelen verstoord worden door toevalsfactoren. Daarom moeten we proberen niet te ver vooruit te voorspellen. Hoe kleiner de tijd tussen het huidig moment en het moment dat we trachten te voorspellen, des te accurater zal de voorspelling zijn.
Een tweede antwoord dat ik vaak krijg is dat ik dan niet geloof in vrije wil. Ook incorrect. Maar daarover heb ik het later nog is.

Advertenties