Spijtig

door Vulpius

Het is ondertussen al bijna een jaar geleden. En nu zit ik hier, in het midden van de nacht, compleet bezopen. Je hebt mijn hart gebroken.

Tegen mijn vrienden deed ik stoer, veinsde ik stress, zelfs jij dacht dat ik zenuwachtig was.

Maar dat was allemaal maar een spel, een spel om je beter – terug – te leren kennen.

En het ging allemaal best prettig, tot dat moment. Je oude vriendje kwam langs. En zonder boe of ba was je weg.

Dus even later ging ik ook. Zomaar even een café binnen, zomaar even dansen met een meisje dat ik niet eens ken, zomaar even naar haar kot, zomaar even.

Spijtig, ik vraag me af wat je morgen zult zeggen. Ik vraag me af wat ik nog kan antwoorden.

Deze wereld is terug leeg voor mij, oktober is terug…

Spijtig, en slaapwel, misschien, jij en ik tot nooit meer. We kennen elkaar al een jaar, en eigenlijk maar twee dagen, misschien de laatste twee…

Advertenties