We zijn er weer

door Vulpius

…en de regen tikt weer gezellig tegen het raam.

De vakantie zit er weer op. Lekker uitgerust, op reis geweest (zoals altijd: alleen – zo reis ik het liefst), en nu weer klaar om er weer aan te beginnen.

De vakantie heeft als nadeel dat het weer een hele tijd geleden is dat ik hier nog iets heb geschreven. Ik zit bijvoorbeeld met een gigantische backlog aan boeken die ik nog wil bespreken:

  • Ayn Rand – De eeuwige bron en andere: deze individualist-slash-kapitalist bij uitstek is vooral gekend door haar Atlas-boeken, maar haar visies kwamen al in The Fountainhead sterk tot uiting. Door de crisis en de economische chaos van de laatste tijd heeft ze terug wat aan populariteit (of het tegenovergestelde bij haar tegenstanders) ingewonnen in Amerika. Eindelijk ook eens dit boek beginnen lezen. Het is een raar geval, maar zeker het bespreken waard in een aparte post.
  • Rhonda Byrne – The Secret: na mijn NLP-avontuur durf ik niet goed meer beginnen aan dit zelfhulp boek. Om kort te gaan: het is een aparte post niet waard. Eigenlijk was ik op zoek naar een boek om is lekker af te kraken wanneer ik eens in een gemene beu ben. Maar ik denk dat dit boek zelfs die moeite niet waard is – bah!
  • Jack Kerouac – Onderweg: natuurlijk een klassieker van formaat. Zalig boek, zalige personages, zalig verhaal. De hele beatnik-cultuur staat me wel aan, krijgt zeker nog een aparte bespreking. En dit brengt ons meteen tot…
  • Charles Bukowski – Alles (!): dit wordt nog een megaseriepost. Heerlijk ruwe boeken over drank, seks, verdriet, gokken, en de miserie van het leven. Niet meteen een type schrijver waar de meeste mensen mij mee zouden associëren, maar dat wil natuurlijk niets zeggen. Ik ben enorm verrast, en er zijn zelfs enkele films (Barfly en Factotum) ontsproten uit het brein en/of de verhalen van Bukowski. Stay tuned for more!
  • Kafka – Metamorphosis: leuk, kort boekje vol metaforen en moraal. Zal ik wel niet apart bespreken.
  • John Fowles – De verzamelaar: nog zo’n tussendoortje. Man ontvoert meisje en sluit haar op in een kelder. Klinkt gruwelijk, niet? Wees gerust, het wordt niet echt pervers of zelfs eng of gewelddadig, maar het geeft wel een unieke kijk op gekken en gestoorden. Krijgt denk ik ook geen aparte bespreking.
  • Daniel Quinn – Ismael: dit zet je ogen weid open! Knap, filosofisch, machtig, stemt tot nadenken! Krijgt zeker nog een aparte post.
  • Margaret Atwood – Oryx en Crake: een tussendoortje met een hoog mindfuck-gehalte. De betere science-fiction, maar ook hier geen aparte behandeling.
  • Hetzelfde geldt trouwens voor de Ringwereld-trilogie. Een mens kan niet alles bespreken, en ik probeer me hier wat te focussen op de meer filosofische, diepgaande boeken.
  • Nigel Warburton – A tot Z van de filosofie: voor iedereen die interesse heeft in filosofie zonder alle hoogdravende poespas, droge artikels, of lessen. Schitterend boek, dat zeker nog een post krijgt. Samenvatting-style.
  • Albert Camus – De val (en andere): de o-zo bekende Argentijn. Moet natuurlijk besproken worden.
  • En dan ook nog steeds de rest van Haruki Murakami, beloofd is beloofd.
  • Kazuo Ishiguro – De troostelozen: en ook deze Japanner moet ik nog onder de loep nemen.

Wat een lijst! En zeggen dat ik ook nog series en films wou bespreken. En politiek, en…

…en natuurlijk nog steeds mijn eigen brouwsels wanneer ik eens in een depressieve of melancholische beu ben, wat – mij kennende – nu niet lang meer zal duren.

Tot kijk!

Advertenties