En zelfs na al die tijd (2)

door Vulpius

De vraag is: ben ik hier – nogmaals – de zwakkeling?

Indien ja, dan spijt het mij, dan zijn we allebei even slecht af. Jij met een onuitputtelijke hoop. En ik, met een onvervulbare drang. Tot in de eeuwigheid.

Indien nee, dan ligt het probleem misschien, wacht, waarschijnlijk – bij mezelf. Na al die tijd had ik gedacht van niet, na dit hele jaar dacht ik van – ik ben sterker. En maar wegkijken, en jij maar kijken (waarom?!). Zelfs de aandacht erop vestigen.

Het feit blijft – zelfs na een lange tijd – hetzelfde feit. Ik ben de schuldenaar. Een idioot.

Kruip nu maar weer weg in je eigen wereld, en gauw!

Advertenties