En dan?

door Vulpius

“Ja, weet je, ze hebben over jou gesproken, aan tafel.”
– “Oh ja?”
“Ja, jij bent toch Vulpius, toch?”
– “Ja! Ja…”
“Wel ja, naar’t schijnt ben je wel een intelligente jongen!”

En wat dan nog? (1): ik ben niet intelligent. Ik maak dt-fouten. Ik haalde slechte punten. Ik ben belezen maar vergeet veel te snel. Ik praat mee maar leef eigenlijk in een cocon. En (2), wat dan nog? En dan? Wat maakt het uit. Ik zou veel willen inzetten en nog meer willen opgeven om minder te zijn. Less is so much more. Ik beledig en speel met mensen die me liefhebben, en word gefrustreerd en depressief als ik geen liefde krijg. Ik ben arrogant maar empathisch, egocentrisch maar bescheiden, zelfzeker maar onzeker. Ik ben een misantroop. Ik haat mensen maar breng vaak tijd door aan de toog waar ik met vreemden praat. Ik zie het leven als een film, een avontuur, een toneelstuk.

En eerlijk gezegd, ik begin het te haten. Dit is geen levensloop van een slimme mens. Dit is het doelloos zwerven van een stakker.

Te slim om er niet bij te horen. Te dom om er niet bij te horen. Zo gaat dat dan.

Advertenties