Voornemens 2014 (1): Minimalisme

door Vulpius

Met het einde van het nieuwe jaar wordt het naar goede gewoonte tijd om een aantal voornemens te maken. Normaal vermijd ik om zinloze collectieve beloftes te maken die we (ook met z’n allen) prompt vergeten enkele weken na de eerste januari, en dus ook dit jaar geen fitness abonnement of dergelijke larie in mijn lijstje.

… maar wat ik wel merk is dat mijn visie op of instelling omtrent allerlei zaken drastisch is beginnen wijzigen de afgelopen maanden; het is een proces dat al een tijdje aan de gang is, maar met de komst van het nieuwe jaar dacht ik: (1) ach kom, waarin niet alles eens samenvatten in een lijstje van voornemens en (2) er een bewustwordingsoefening van maken. Dat laatste wil zeggen dat het tijd wordt om mijn doelen, wensen, veranderingen in gedrag, opinies, en meningen eens actief te erkennen. Niet zo interessant voor u misschien, lezer, maar wel inspirerend voor mezelf.

Veel van dit soort zaken gebeuren niet plotsklaps. Het zijn dingen die zich eerst zeer sober en bedeesd in ons onderbewustzijn nestelen om vervolgens te ontpoppen of uit te groeien. En dan op een dag besef je dat je niet langer dezelfde persoon bent als 3, 5, 10, 15 jaar geleden — gelukkig, maar dat besef kan je soms wel plotsklaps in het gezicht staren.

Logisch natuurlijk. We maken allemaal dit soort dingen mee, hoop ik, en ik hoop ook meermaals in ons korte leven. Niet zo bijzonder, dus, maar het blijft boeiend om er even bij stil te staan. Even te rusten en te kijken hoe alles aan het evolueren is. Hoe we veranderen. En ook even om te relativeren en met onszelf te lachen. Ik besef dat ik het niet allemaal bijster goed aan het uitleggen ben, maar bon.

En dus, bij deze, mijn eerste voornemen: minimalisme.

Ik had het ook Zen of — nog moderner — mindfulness kunnen noemen, maar dat zou de kritische ik en jij alleen maar tegen de haren gestreken hebben.

Het zit zo: gedurende het merendeel van mijn leven ben ik een verzamelaar geweest. Een verzamelaar van films. Een verzamelaar van boeken. Een verzamelaar van nieuwsfeitjes, een verzamelaar van gadgets, hebbedingetjes, games, en zo veel meer, alles netjes in mapjes gestopt, in categorieen gegoten. Ieder liedje op zijn plaats.

Maar ouder worden brengt een gebrek aan tijd met zich mee. Een gebrek aan tijd om alles te blijven opvolgen en te catalogiseren. Ik zit met kasten vol boeken, met harde schijven vol filmps en series. Dingen waarbij ik recent vaak zit te denken dat ik ze dringend nog eens op orde moet zetten. Maar het komt er maar niet van. Dus nu zitten we met een verzameling van dingen die eigenlijk niet zo goed meer op orde staat. Tot voor kort pijnigde me dit zeer. Dit waren ten slotte allemaal dingen die ik zo lang netjes had zitten bijhouden voor… voor wat eigenlijk?

Voor later, natuurlijk. Voor als ik rustig en alleen op mezelf zou zitten. Voor als ik eens veel tijd zo hebben. Dan kon ik me in mijn zetel neerploffen, tevreden kijken naar mijn collectie en denken: kijk eens wat een keuze. Maar de werkelijkheid is anders. Als we dan eens een moment vinden hebben we heus geen tijd om in onze rijke archieven te duiken. De wereld is veranderd. Alles kan met een druk op de knop. Boeken lezen, films bekijken, muziek beluisteren. En neen, dat ene ding zal je misschien niet vinden, maar wat maakt het uit?

Ik voel me geinspireerd wanneer ik lees over mensen die de 100 things challenge hebben volbracht (zoek het maar op) — zoals deze man. Dan kijk ik eens rond en dan begin ik me af te vragen waarom we zoveel rotzooi bijhouden. Het geeft enkel maar stress. En dat wil niet zeggen dat we niet meer mogen genieten van dingen, integendeel zelfs. Wanneer je niet langer gedwongen bent — of je niet langer gedwongen voelt, beter — om het hele alfabet aan dingen in je kast te zetten voelt iedere letter des te beter aan. Een moment op zich. Een ervaring. Zonder meer. Het hoeft niet alles te zijn. Het hoeft niet het beste te zijn. En dus, mijn dogma’s:

  • Maak schoon schip. Alles staat op Amazon, of Youtube, of Spotify, of binnenkort op Netflix. Bewaar de dingen die echt uniek en belangrijk zijn. Dingen opruimen voelt geweldig. Ofwel is het belangrijk genoeg om gevonden te worden, ofwel is het waarschijnlijk niet belangrijk.
  • Minimalisme impliceert niet jezelf afsluiten voor externe impulsen. Blijf lezen, kijken en luisteren, maar bewaar niet alles. Onthoud gewoon. Of onthoud niet. Lees enkel belangrijk nieuws. Lokale politiek interesseert me niet meer. Alles blijft hetzelfde.
  • Het hoeft niet het duurste, beste model te zijn. Koop wat je kan veroorloven, besef dat het na drie jaar toch verouderd is. Zoniet ga je jezelf verplichten later om vast te houden aan gezonken kosten. Het merendeel van dingen is verwaarloosbaar, vergankelijk en niet belangrijk, dus beschouw het ook als dusdanig. Besef welke dingen echt mooi en waardevol zijn, en beschouw die ook als dusdanig.
  • Ervaringen zijn altijd belangrijker dan bezittingen.
  • Mensen zijn nog belangrijker, maar niet alle mensen zijn belangrijk. Sommigen kun en hoef je niet te veranderen. Dat maakt niet uit.
  • Leef kalm. Leef gezond.
  • Besef dat alles fragiel is.

Hou het simpel. Wees minimalistisch. Beter een kleine slaapkamer met een dure matras op de grond dan elke dag rugpijn, maar  ook beter ieder jaar een nieuwe GSM in plaats van drie weken lang modellen vergelijken om de maand erop toch weer achterop te lopen. Hou een laissez-faire, à la carte-mentaliteit aan voor 99% van de dingen, en ga ver en diep voor de resterende 1%. Neem beslissingen en “stick with it”. Kijk mensen in het gezicht.

En dus, tijd voor de praktijk. Ik ben begonnen met kasten op te ruimen. Zo veel dingen die we bijhouden omdat ze ooit nog eens nuttig zouden kunnen zijn.

  • Oude school- en cursusboeken, notities. Weg ermee. Als ik iets moet weten zoek ik het gewoon online op.
  • Oude tablets, GSM’s en andere gadgets. Verkopen of weggeven.
  • Oude computerspelen. Verkopen of weggeven. Alles is in Steam te vinden.
  • Muziek CD’s. Alles zit in Spotify.
  • Boeken. Die houden we. Dat is waardevol en mooi.
  • Prullaria. Ik heb niet zoveel meer, en het meeste ligt hier maar om vergeten te worden. Ik besef dat ik het spoedig zal moeten achterlaten, maar dat vind ik niet erg.
  • Computerbestanden. Gedaan met vijf PC’s, elk met een andere structuur aan mappen. Alles naar Google Drive en Dropbox, gecentraliseerd. Normaal gezien ben ik tegen centralisatie, dus ook nog wel backups. Maar alle tablets, GSM’s, computers en laptops praten allemaal met de “cloud”.
  • Ik maak me geen zorgen meer over de laatste versie van eender wat. Vroeger had ik tijd om al mijn computers up to date te houden en af te stellen. Nu moet het gewoon werken. Apple, Windows of Linux, maakt niet uit. Het moet simpel zijn, clean, en werken.

Dit was een goede gelegenheid om een opruim actie te houden binnen mijn “ditjes en datjes”-bestanden die ik al zoveel jaren bij hou. Het is een grappige inkijk in mijn jeugd, eigenlijk…

  • Onder “Videos” beginnen we met de map “XXXX-2005”, dus zaken van tien jaar geleden al (!). YouTube bestond nog niet, dus ik hield allerlei grappige filmpjes bij met in het achterhoofd het gevoel dat ik ooit een videosite zou starten. Of zou kunnen uitpakken met een collectie aan grappige dingen. Veel muziekfilmpjes (voornamelijk techno, grappig…), commercials (omdat ze om een of andere reden speciaal zijn) of computerspel filmpjes. Zelfs de meest “excentrieke” filmpjes vind ik nu op YouTube terug. Dus weg ermee. 2006 dan. Veel muziekvideo’s. Waaronder “Love Generation” van Bob Sinclair. Toen een van mijn favorieten MV’s, herinner ik me. Veel tech demo’s van spel engine’s. Veel screencasts omtrent computerbeveiliging. Opnames van Comedy Casino. Een opname van Terzake rond illegaal downloaden. Een opname van een VTM reportage over Tiesto op Suikerrock. Om ooit nog eens aan vrienden te laten zien. Zo van: “Herinner je dat nog?” Niet langer nodig. Het verbaasd me hoeveel van deze bestanden nog willen afspelen. 2007. Meer van hetzelfde, maar minder. 2008. Meer muziekvideo’s. Films over robotica. De eerste (goede) robothanden, en zo. Een pakkende commercial voor Thai Life Insurance. Ik kreeg weer tranen. Maar het staat op YouTube. Zes jaar geleden toegevoegd. 2009. Een naaktscene van Maaike Neuville. 2010. Nog wat muziekvideo’s. Resultaat: een 10-tal filmpjes die bewaard mogen worden.
  • “Sounds” dan. Een overblijfsel, want “Music” staat al ergens anders. Het enige dat ik bewaar zijn wat ringtones. Niet essentieel, maar niet te veel. Het laatste bestand dateert van 2012: “Gangnam Style” en “Starships”. Ik zat toen in China en hoorde deze liedjes tijdens het uitgaan. Nostalgie…
  • “Projecten”, een gigantische berg aan code, documenten, projecten, en zo veel meer. Dit houden we bij, maar ik maak wat orde in de structuur. En voeg dit samen met “Documenten”, want documenten zijn immers ook projecten.
  • “Pictures”, nog zo’n kanjer. Deze bevat voornamelijk een vracht aan wallpapers en een vracht aan avatars die ik vroeger gebruikte op MSN Messenger. Weg met de hele boel. Waarom niet nog snel enkele voorbeelden van wat ik allemaal kon vinden, voor de lol? Zie hieronder dus. Mooi en leuk allemaal wel, maar nutteloos om bij te houden.
  • “Downloads” dan, nog een nutteloze map. Een kat vindt er haar jongen niet in terug. Hopen demos en wie weet wat nog allemaal. De hele boel kan weg.

Vervolgens gaat de hele zwik de cloud in. Makkelijk.

Stukken beter. Nu binnenkort de film-, muziek- en spelcollectie onder handen nemen. Dat is nog een 10TB (jawel) die mag schoongeveegd worden. Opnieuw: niet alles. Maar het merendeel is waardeloos.

powerdraw_by_Diamonster Mental_Ward400 coolest_ads_11 firstcontact Melody of Tanger

Advertenties